WEST-VLAANDEREN

Dun lied donkere draad
Land als een laken
Dat zinkt

Lenteland van hoeven en melk
En kinderen van wilgehout

Koorts en zomerland wanneer de zon
Haar jongen in het koren maakt

Blonde omheining
Met de doofstomme boeren bij de dode
       	haarden
Die bidden `Dat God ons vergeve voor
Wat hij uns heeft aangedaan`

Met de vissers die op hun boten branden
Met de gevlekte dieren de schuimbekkende
	vrouwen
Die zinken

Land gij breekt mij aan Mijn ogen zijn
	scherven
Ik in Ithaka met gaten in mijn vel
Ik leen uw lucht in mijn woorden
Uw struiken uw linden schuilen in mijn taal

Mijn letters zijn: West-Vlaanderen duin en
	polder

Ik verdrink in u
Land gij wordt en gong in mijn schedel en
	soms
Later in de havens
Een kinkhoorn: mei en kever Duistere lichte
Aarde.